Halat hasırları bir parça ipi düz, sağlam ve kullanışlı bir nesneye dönüştürür ve bunların birkaçının kökeni gemide kullanılan iş gereçlerine dayanır. Hasır, kapalı ve iç içe geçen bir örgüdür. Genellikle tek bir iple örülür, ardından aynı ip desen boyunca yeniden, çoğu zaman birden fazla kez izlenir. Böylece yüzey dolar ve hasır düz durur. Denizciler, bir halatın ahşap bir kenar üzerinden geçtiği ya da bir makaranın güverteye çarpabileceği her yere hasır sererdi, böylece aşınmayı kereste yerine hasır üstlenirdi. Aynı desenlerle bugün bardak altlıkları, tencere altlıkları, masa hasırları, kapı paspasları ve merdiven basamağı örtüleri yapılır. Hasırın boyutu desene, ipin kaç kez izlendiğine ve halatın kalınlığına bağlıdır. Bu listede en temel hasır düğümleri yer alır. Yoma bağı hasırı bardak altlığı ve rozet gibi küçük işlere uygundur, okyanus hasırı ise en yaygın iki halat hasırından biridir. Marsipet cevizi hasırı (3L5B) ve marsipet cevizi hasırı (5L4B), düz olarak açılmış birer marsipet cevizidir. Keltik düğümü ise genişletilerek örgü bir hasıra dönüştürülebilen dikdörtgen bir desendir.
Uyarı
