Pętla motyl Alpejski (nawlekana)

Pętla motyl Alpejski (nawlekana) to pętla motyl Alpejski wiązana końcem liny. Tworzy stałą pętlę na końcu liny albo pętlę przeprowadzoną przez pierścień, kotwę lub inny zamknięty punkt kotwiczący. Najpierw wiąże się luźny węzeł zwykły, następnie koniec przeprowadza się przez obiekt lub wokół niego, po czym tym końcem dokańcza się węzeł. Gotowy węzeł jest taki sam jak wiązany na środku liny, z tą różnicą, że koniec zajmuje w nim miejsce drugiego końca stałego. Dlatego pętlę końcową, która nie musi przechodzić przez żaden obiekt, można też wykonać, wiążąc zwykłą pętlę motyl Alpejski blisko końca liny.

W alpinizmie jaskiniowym stosuje się ją do poprowadzenia liny przez pośrednie punkty kotwiczące bez karabinka lub szybkozłączki, gdy poręczowanie ma pozostać na miejscu. Zawiązana w ten sposób w kilku punktach kotwiczących wzdłuż jednej liny pozwala zaoszczędzić karabinki, eliminuje ryzyko nieprawidłowego obciążenia karabinka i jest mniej narażona na ingerencję, gdy punkty kotwiczące pozostają bez nadzoru. Jeśli przed dokończeniem węzła przeciągnie się odpowiednio dużo liny, węzeł może znaleźć się w pewnej odległości od końca liny i przyjmować obciążenie z obu stron, jak każda pętla motyl Alpejski.

Pętla motyl Alpejski (nawlekana) spełnia to samo zadanie co pętla ósemkowa nawlekana, ale wymaga większej staranności przy wiązaniu, dlatego przed obciążeniem należy sprawdzić gotowy węzeł. Używana jako pętla na końcu liny, po dużym obciążeniu może się zacisnąć i być trudna do rozwiązania. Niektórzy instruktorzy na końcu liny wolą pętlę ósemkową lub węzeł ratowniczy, a pętlę motyla zostawiają do punktów kotwiczących w środkowej części liny.