Węzły harcerskie to fundament obozownictwa, poznawany krok po kroku wraz ze zdobywaniem kolejnych stopni. Jednym z pierwszych podstawowych węzłów harcerskich jest węzeł płaski, proste wiązanie do bandaża, pakunku czy zawiniątka, a po nim przychodzą sztyk i węzeł namiotowy do rozbijania i napinania namiotu. Wraz z umiejętnościami pojawiają się węzeł szotowy do łączenia dwóch lin o różnej grubości oraz węzeł ratowniczy, zaufana pętla ratunkowa, która nie zaciśnie się wokół człowieka. Przy budowaniu wyblinka rozpoczynająca przewiąz krzyżowy i węzeł zaciskowy rozpoczynający przewiąz ukośny wiążą żerdzie w wieże, mosty i obozowe urządzenia. Harcerze uczą się też dbać o linę, wykańczając ucięty koniec opaską zwykłą, aby się nie strzępił. Ze splotu tureckiego wyplata się zsuwkę do chusty, noszoną z harcerskim mundurem. Najważniejsze węzły harcerskie wymienione poniżej obejmują zarówno obozownictwo, jak i harcerskie tradycje. Nauczone za młodu, umiejętności te zostają na całe życie.