Związ rybacki potrójny

Związ rybacki potrójny to węzeł łączący, który służy do łączenia dwóch lin albo dwóch końców jednej linki w zamkniętą pętlę. Wiąże się go tak samo jak związ rybacki podwójny, ale z supłami potrójnymi zamiast podwójnych, dzięki czemu lepiej nadaje się do cieńszych, bardziej sprężystych lub bardziej śliskich lin. Stosuje się go głównie we wspinaczce, w tym we wspinaczce drzewnej, a także w alpinizmie jaskiniowym i ratownictwie linowym, ze śliskimi lub sztywnymi linkami o wysokiej wytrzymałości, na przykład z włókien Dyneema, Spectra, Kevlar lub Technora. Pętle z takich linek służą jako pętle Prusika oraz jako długie pętle do budowy stanowisk wspinaczkowych.

Każdy dodatkowy zwój sprawia, że związ pewniej trzyma na śliskiej linie, ale trudniej go rozwiązać. W testach na linkach o wysokiej wytrzymałości dodatkowy zwój zapobiegał wysuwaniu się śliskiego rdzenia z węzła. Na zwykłej lince nylonowej wersja podwójna trzyma równie dobrze jak potrójna, a niektóre źródła uznają wersję podwójną za wystarczającą nawet na lince z włókna Dyneema.

Podobnie jak wersja podwójna, związ rybacki potrójny zaciska się pod obciążeniem, dlatego nadaje się do połączeń, które mają pozostać zawiązane. Należy zostawiać długie końce, w ratownictwie co najmniej dziesięciokrotność średnicy liny. Wytyczne ratownicze dopuszczają związ rybacki podwójny lub potrójny na linach zwisających swobodnie nad podłożem, ale tam, gdzie połączenie będzie przeciągane po ziemi lub przez krawędzie, zalecają węzeł kluczka lub jego podwójną odmianę.

Wędkarze również stosują wersję potrójną, a czasem nawet poczwórną, do łączenia dwóch odcinków gładkiej żyłki.